Ninquli

Z GW Wiki

Uwaga: Rasa niedostępna dla graczy. Pozostawiona do dyspozycji MG jako rasa NPC.

Fainulos


Spis treści

Opis rasy. Rys historyczny

Z Pamiętnika Tenau Czasy Bardzo odległe

Ludzie… jakże chaotyczna i nie poukładana jest to rasa… W kuźniach z rozżarzonej stali wykuwają broń, zaś gdy zastygnie ostrzą ją na osełce by przez ciała przechodziła niczym przez masło. W ich rękach po ostygnięciu dąży na powrót do barwy czerwieni. Czerwieni, którą krew jest obdarzona. Z drugiej zaś strony tworzą bandaże by rany przez jednych zadane, innymi dłońmi opatrzyć. Słowem rasa zmienna niczym morskie prądy w owym Sferrum. Podobną rasą zresztą są elfy – zadufane w sobie. Choć nie wyrządzają krzywdy tak otwarcie i chętnie jak ludzie, dusze ich kryją równe skazy jak i osób miecze dzierżące, a mimo to ku wielkim i jasnym czynom są zdolne. Ponad to przedstawiciele obu tych gatunków wykazują niebywałą inteligencję i pomysłowość. Gdyby tylko udało się ich umysły na dobrą ścieżkę nakierować… Tak, postanowione. Od jutra zacznę nauki. Być może choć garstka podług owych mądrości żyć będzie…

Kilkadziesiąt stron dalej…

Słowa mych nauk wędrują już od jakiegoś czasu pomiędzy obiema rasami. Pośród nich znaleźli się tacy, którzy przekazywali je dalej, tak iż z dnia na dzień rozprzestrzeniały się coraz bardziej. Nauczyłam ich godnie żyć, ze światłem w ich sercach. Wielu z nich porzuciło dawne życie – złożyli miecze w skrzyniach bądź przekuli na kosy do zbierania plonów. Pośród nich znaleźli się jednak i tacy, którzy słowa przeze mnie wypowiadane odrzucali czy nawet z błotem mieszali próbując przemówić do tych co pojęli, nakazując odrzucić wszystko czego się nauczyli. Widać taka ich natura i nigdy wszystkich skaz z rasy się nie wypleni… Ci jednak, którzy się nie ugną będą wartościowi – oni podtrzymają wiarę w me słowa kiedy odejdę…

Z kronik Arosa

Dziś mija tydzień od rozpoczęcia poszukiwań Pani. Nie ma po niej najmniejszego śladu! Niektórzy zaczęli wątpić w jej słowa, mówić że od zawsze mamiła ich umysły. Nędzarze i głupcy zaczynają odnosić sukces odwracając umysły od Pani. Nie mogę na to pozwolić! Pani nie zostanie zapomniana! Nie ona… Ta, która tchnęła nową nadzieję w nasz żywot. Ta, która nauczyła prawdziwie miłować i czuć. Ta, która ścieżkę pośród mroku wytyczyła i linę nam rzuciła byśmy z ciemności wyjść mogli na światło. Nie spocznę, póki jej nie odnajdę! A pamięć i jej nauki z mymi braćmi będziemy krzewić nadal, by kiedy powróci dojrzała, że nie zapomnieliśmy. Że trwamy i zdusić się przez bluźnierców nie damy. Mimo iż chaos znów zaczyna w sercach ludzi gościć, że za miecze porzucone w przydrożnych rowach znów chwytają, nie ugniemy się, bowiem Pani, nasze światło nas poprowadzi!

Z pamiętnika mędrca Essah

Dziś wyjeżdżam z miasta. Dybią na moje życie. Choćbym sczezł nie oddam im mego amuletu… dała mi go Pani, nie spaczą tego daru swymi brudnymi rękoma. Nie wydrą z mej pamięci jej nauk. Nic mnie tutaj już nie trzyma. Wyruszam z rana. Wszystko czego mi trzeba to mój kostur. Mądrości jakie Pani nam przekazała spisałem, nie mogą one jednak wpaść w ich ręce… nie teraz. Nigdy. Spalą je, a co się stanie gdy odejdę? Muszę zanieść księgę gdzieś gdzie będzie bezpieczna… Tymczasem dobranoc…

Następna strona:

Zabili mnie. Nie wiem kto. Umarłem a jednak żyję. Jestem jakiś inny. Spotkałem Panią. Przyszła do mnie gdy nie żyłem. Oddała mi życie. Dała mi nowe... Postanowiłem na spokojnie spisać to co mnie spotkało. Zbudził mnie jakiś szelest w holu. Myśląc że to jedynie wiatr krząta się po domostwie oczy zamknąłem by do snu wrócić. Poczułem jak zimna klinga sztyletu wbija mi się w serce. Świat zatrzymał się w miejscu. Każdą cząstką umysłu czułem że umieram. Ciemność jaka mnie otoczyła była czymś potwornym. Z początku nie wiedziałem co się dzieje ale ujrzałem w oddali światło. Biały świetlisty kształt. To była ona. Nasza Pani. Przyszła do mnie. Nie czułem już bólu. Zdawało mi się jakbym był gdzieś obok. Tak mój duch został wyrwany z ciała. Martwego ciała leżącego w łożu kawałek dalej. Światłość rozproszyła mrok. Widziałem oblicze Pani. Uśmiechała się do mnie niczym matka do dziecka. Chciałem paść na kolana lecz mnie powstrzymała. Podeszła do mojego ciała skąpanego w krwi. Usunęła sztylet przez napastnika zostawiony, zagoiła ranę w sercu. Zrobiła też coś czego nie rozumiem. Z mojego ciała jakby zniknęły kolory. Uprzednio czarne niczym skrzydła kruka włosy teraz stały się śnieżnobiałe. Pojawiło się na nich złote pasmo jakby znak Pani. Ślad jej dotyku, gdy delikatnie, niczym matka przeczesała ręką włosy. Skóra zrobiła się kredowobiała. Nie wiem co się stało ale czuję się inaczej. Wstała i zbliżyła się do mnie. Rozmawialiśmy. Pamiętam każde jej słowo… - Essahu… za szybko się widzimy. – Rzekła do mnie spokojnym głosem. – Jeszcze nie pora. Jeszcze nie czas… - Pani… Ty nie żyjesz? – Odważyłem się zapytać choć przed jej majestatem czułem się jak dziecko. - Ty nie żyjesz chwilowo. Musisz zrozumieć jedno. Nie zawsze to co się dzieje powinno mieć miejsce. Nie powinno Cię tu być. Zostaniesz moim wysłannikiem. Ninquli. Wrócisz do świata żywych jednak nie jako ktoś kim byłeś. Otrzymasz ode mnie nowe życie, nowe zdolności ale również i wady. Sam musisz dojść do tego co potrafisz. Zdradzę Ci jedynie że krew to jedyne czego najbardziej lękać się powinieneś. Ten życiodajny płyn może Cię zabić a wtedy już ożywić Cię nie będę mogła. Nie wiedziałem co mówić więc milczałem pokornie słuchając słów Pani. - Czas na Ciebie… - Powiedziała jeszcze po czym usłyszałem słowa które wryły się w mą pamięć i trwają przy mnie w każdej godzinie mego nowego życia. – Za Twą dobroć i wiarę życie Ci zwracam, za Twe czyny niegodne światłem księżyca naznaczam. Poczułem nagłe szarpnięcie. Otworzyłem oczy. Żyłem! Radość ma krótką jednak była. Świat bowiem stracił swe barwy. Nie widzę kolorów. Skromna paleta składa się z czerni bieli i szarości. Widzę również czerwień i żółć. Dlaczego…?

Raport badawczy Tenau.

Wielu wędrowców w Fallathanie wspomina o dziwnym zjawisku. Bielejąca w oddali postać pojawiająca się gdy droga niepewna i niebezpieczna. Widmo jakieś przybierające kształt ludzki. Znalazło się też kilku takich co do widma się zbliżyli. Mówią o sobie Ninquli. Od ich ciał bije światło. Mówią o jakiejś Bogini. Nazywają ją Panią. Obraz jej dziwnie nam się znajomym wydaje, jednak siły które od Potęg pochodzą mogły ułożyć się w wizję każdej istoty przez nich napotkanej, o ile siła umysłów i … wiary… była odpowiednio silna. Spotkano też kogoś kto twierdzi że to potwory. Ponoć w świetle księżyca można zobaczyć wszystkie ich rany. Wyglądają koszmarnie. Dziwne istoty nie wyrządziły nikomu krzywdy. Kilku kupców twierdzi że krew ich cudowna jest. Ponoć ma barwę nieba i ozdrawia najciężej chorych. Podsumowując – nieszkodliwe świecące istoty.

Charakterystyka

Jest to rasa neutralna. Nie wtrącają się w sprawy innych ras nieproszeni. Odrębna rasa stworzona dla samych siebie. Wędrowcy wskazujący drogę w ciemnościach nocy, strażnicy traktów. Wtrącają się jedynie wtedy, gdy widzą krzywdę i nieprawość. Należy jednak pamiętać, iż każdy Ninquli posiada swój własny kodeks. Aczkolwiek nigdy nie poprze on okrucieństwa.

Ninquli swą energię życiową czerpią ze światła słonecznego. Ich ciało pochłaniając światło i gromadząc je w sobie pozwala na używanie umiejętności rasowych, odcięci od niego na dłużej niż siedem dni umierają. Energia świetlna gromadzona jest we krwi Ninquli.

Ninquli może powstać jedynie z rasy humanoidalnej.

  • człowiek
  • elf
  • półelf
  • półork
  • hobbit
  • krasnolud

Traci wówczas wszystkie jej cechy, zyskując jedynie cielesną powłokę. Jako stworzenie które już raz umarło nie mają możliwości powoływania kolejnego życia. Odczuwają wszelakie pragnienia i uczucia jednak ich fizjologia wyklucza posiadanie biologicznego potomstwa. Ninquli może parać się jedynie magią.

Ninquli odróżniają tylko pięć barw. Czarny, szary , biały, żółty i czerwony.

Wegetarianizm - Postać nie może jeść mięsa i spożywać krwi. Spożycie którejś z wymienionych substancji prowadzi do ogólnego osłabienia organizmu, aż do utraty przytomności, w zależności od spożytej ilości. Żywią się jedynie owocami i nabiałem. Spożycie mięsa lub krwi - postać otrzymuje karę -50 do wszystkich cech i testów przez najbliższe 24h.

Są istotami długowiecznymi. Ich wiek zatrzymuje się w momencie śmierci i stania się postacią Ninquli i tak już pozostaje do końca. Odejście Ninquli ma miejsce gdy wyczerpie się ich energia świetlna. Wraz z śmiercią, ciało Ninquli ulega rozpadowi nie pozostawiając po sobie żadnego śladu. Samemu procesowi zniknięcia towarzyszy krótki błysk energii po którym ciało znika. Za symbol pamięci przyjmuje się medalion, w którym osobnik przechowywał swą krew. Są to istoty osobliwe i często uważane są przez to za wredne. Sarkazm i ironia a często znaczące milczenie to raczej normalne zachowanie u tej rasy. Cokolwiek jednak robią nie skrzywdzi to niewinnego. Wszelakie działania agresywne skierowane są zazwyczaj w stronę kogoś kto zasłużył ich zdaniem na karę. Mają słabość do bezdomnych dzieci, którym zawsze pomogą. Nie przejdą także obojętnie obok złodziei, których za wszelka cenę starają się sprowadzić na dobrą drogę. Każdy Ninquli posiada własny, wewnętrzny kodeks którym się kieruje, dlatego pojęcie dobra i sprawiedliwości może się różnić pomiędzy konkretnymi osobnikami. Zawsze jednak można być pewnym iż Ninquli nie skrzywdzi niewinnego i służy pomocą potrzebującym. Ninquli są rasą neutralną. Ich natura jest jednak dobra i takie jest założenie rasy. Rasa chaotyczna/neutralna/dobra, nigdy nie jest to charakter zły lub praworządny. Ninquli nie kierują się w postrzeganiu innych rasą, profesją czy innymi cechami tego typu, starają się poznać osobnika i opierają swe zdanie na doświadczeniu. Wykazują jednak nieufność do ras powszechnie uważanych za złe.

Każdemu Ninquli towarzyszy świetlik. Jest to istota stworzona z energii Ninquli, podarowana im przez Panią jako opiekun. Pełni rolę swoistego sumienia Ninquli, przybierając większość cech charakteru podopiecznego z racji powstania z części jego podświadomości. Przybiera formę kilkucalowej istoty przypominającej przedstawiciela rasy z której wywodzi się Ninquli, z niewielkimi, świetlistymi skrzydłami. Prócz podopiecznego widzą go jedynie inni Ninqulii istoty wrażliwe na energię (magowie i bardowie). Nie może oddalić się od podopiecznego na odległość większą niż 5 metrów i nie może wchodzić w interakcje z otoczeniem prócz powierzchni które zostały posmarowane krwią podopiecznego. Mimo braku możliwości interakcji otoczenie jest przez niego postrzegane. Świetlik ma niesamowitą orientację w terenie, i doskonałą pamięć, często pełni rolę drogowskazu dla Ninquli. Porozumiewać może się jednak jedynie z podopiecznym i innymi świetlikami, dla innych osób jego głos nie jest słyszalny.

Wierzenia

Ninquli wierzą w Panią. Bóstwo posiadające moc przywracania życia. Dobra bogini dbająca o porządek i ład. Według wszelakich podań i zapisków Bogini symbolizuje w ich umysłach Tenau nauczającą niegdyś ludzi i elfy, dobra.. Imię Bogini to Ainuril co w elfim oznacza święte światło. Zwana ‘Panią’ ma dla Ninquli ogromne znaczenie. Jej imię nie jest wypowiadane prócz modlitw błagalnych i wezwań. Przedstawiciel tej rasy jest w stanie nawet zabić w obronie swojej wiary i jej przekonań. Pani jest najwyższą wartością dla Ninquli. Osobnik z tej rasy nigdy nie sprzeciwi się jej woli.

Wygląd Pani
Gdyby zapytać Ninquli o to jak wygląda Pani odpowiedź zawsze padnie taka sama: Wysoka smukła kobieta o białych długich włosach i jasnych oczach. Świetlista postać odziana w zwiewne szaty i przemawiająca łagodnym kobiecym głosem.

Objawienia
Panią jest w stanie zobaczyć tylko i wyłącznie Ninquli. Pierwsze objawienia ma miejsce podczas otrzymywania daru kolejnego życia (zmiany postaci na Ninquli). Podczas tego spotkania Pani wyjaśnia Ninquli to kim się staje i podarowuje mu drugie życie. Zawsze padają przy tym słowa: ‘Za twą dobroć(ew inne zalety ważne dla postaci) życie Ci zwracam, za twą słabość(ew. inne wady ważne dla postaci) światłem księżyca naznaczam’. Podczas swego długiego życia Ninquli mogą już więcej nie spotkać Pani. Jest jednak możliwość że ukaże się przedstawicielowi tej rasy kiedy ten ‘zbłądzi’. Najczęściej w postaci stojącej w oddali jaśniejącej sylwetki.

Święta i uroczystości:
Najważniejszym i chyba jedynym świętem dla każdego Ninquli jest rocznica zakończenia poprzedniego życia. Ninquli udaje się wtedy w miejsce gdzie otrzymał dar i okrągłe 24 godziny spędza w samotności modląc się do Pani.

Zdolności rasowe

Świetlistość - Ninquli posiadają zdolność emanowania światła z samych siebie. Zdolność używana często na szlakach i w trakcie walki. Podczas wędrówek Ninquli ze względu na częściowo zubożały wzrok, oświetlają sobie drogę. Nie robią tego jednak często gdyż samo używanie energii świetlnej jest męczące i wymaga późniejszego odpoczynku równego z czasem wykorzystywania zdolności (w przypadku dużego zachmurzenia czas wydłuża się o połowę). Mogą emitować światło z całego ciała jak i z poszczególnych jego elementów. Np. z samej dłoni. Światło którym emanuje Ninquli ma źródło w świetle słonecznym, pod działaniem którego był w ciągu dnia, dlatego skumulowane w jego ciele podczas emanowania wydziela ciepło (ma około 40 stopni celsjusza przy samym ciele). W świetle księżyca na ciele przedstawiciela tego gatunku można ujrzeć widma wszystkich ran. Każda blizna bije błękitnym blaskiem na śnieżnobiałym ciele. Z tego względu (by nie straszyć wszystkich wędrowców) Ninquli zazwyczaj podróżują w obszernych pelerynach podróżnych z nasuniętymi kapturami. Jest to jednak tylko i wyłącznie ich wola i sami decydują o ukrywaniu swoich blizn. Błękitne światło ma temperaturę niższą niż otoczenie.

Kojące światło – Ninquli może ze swych dłoni wypuścić wiązkę światła o ciemno-żółtej barwie. Ma ona właściwości uśmierzające ból. Skierowana na ranę przez odpowiednią ilość czasu powoduje iż ból ustępuje, jednak nie ma wpływu na szybkość leczenia się rany i kontuzje mechaniczne wynikające z jej rozmiarów. Niweluje jedynie efekt bólu. Emanowanie tym światłem niezwykle wyczerpuje Ninquli, po każdym użyciu wymagany jest odpoczynek równy z podwójnym czasem używania zdolności.

Wewnętrzne ciepło - z racji iż energia Ninquli pochodzi ze światłą słonecznego, energia świetlna skumulowana w ich ciele jest ciepła, rasa ta jest odporna na chłód i zimno, a zwykła temperatura ich ciała to około 40 stopni Celsjusza. Działa to niczym wewnętrzny piecyk. Dopiero wielki mróz (około -25 stopni) jest w stanie wywrzeć na Ninquli jakieś wrażenie. Należy też wspomnieć iż w czasie mrozu Ninquli szybciej się męczą z racji zużywania w niewielkim stopniu energii z wnętrza na ogrzanie ciała. Godzina spędzona na mrozie (od - 15 C) daje -5 do wytrzymałości Ninquli

Błękitna krew - Krew Ninquli ma barwę błękitu. Barwy szkarłatu nabiera pozostając poza swoim właścicielem dłużej niż trzy minuty. W zetknięciu z materią i ciałem, z wyjątkiem kryształu traci swe właściwości i natychmiastowo krzepnie. Podana w niewielkich ilościach (1-5 kropel, decyzja MG) osobie chorej doprowadza ją do stanu zdrowia w czasie trzykrotnie szybszym niż normalne leki. Krew wypita prosto z żyły może cofać jak również działania wszelakich mikstur jak trucizny czy afrodyzjaki. Krew działa zanim wymienione czynniki wyrządzą nieodwracalne szkody w ciele. Krew nie leczy urazów zewnętrznych. Podana w zbyt dużej ilości (powyżej 5 kropel) może zabić. Krew ma silne właściwości barwiące. Nawet kropla może zabarwić kilka litrów wody na kolor szkarłatny. Wypicie do 5 kropli pozwala postaci pijącej wykonać dodatkowy Rzut Obronny by oprzeć się chorobie, działaniu trucizny czy afrodyzjaku.

Odporność na trucizny - Ze względu na charakter ich krwi Ninquli są odporne na wszelakie trucizny, podobnie alkohol nie ma na nich żadnego wpływu.

Świetlik – Każdemu Ninquli towarzyszy niewielka, świetlista istota przypominająca kilkucalowego przedstawiciela rasy z której wywodzi się Ninquli, z niewielkimi świetlistymi skrzydłami. Widoczny jedynie dla Ninquli i istot czułych na Magię (Magowie i Bardowie). Komunikować głosem zaś może się z nim jedynie podopieczny. Nie może oddalić się od podopiecznego na odległość większą niż 5 metrów i nie może wchodzić w interakcje z otoczeniem prócz powierzchni które są lub były posmarowane krwią podopiecznego.

Umiejętności

Uderzenie światła - Jest to potężna fala fala rozchodząca się z ich postaci, kilkusekundowe wyładowanie świetlne. Fala światła tak powstałego rozchodzi się w promieniu około 10m oślepiając swym blaskiem wszystko co napotka. Nie powoduje żadnych obrażeń mechanicznych, ogranicza się tylko do oślepienia. Po wyładowaniu Ninquli nie jest w stanie używać zdolności związanych z użyciem energii świetlnej przez najbliższe 24 godziny. Jedyną jego obroną są wtedy inne sposoby walki. Także przez pełną godzinę odczuwa ogromne osłabienie. W systemie Wszystkie postacie m promieniu 100 metrów muszą wykonać Rzut obronny na refleks, nieudany sprawia że są oślepione przez następne 5 tur. Po wykorzystaniu Ninquli przez godzinę otrzymuje karę -15 do wszystkich statystyk.

Spacer po wodzie - Ze względu na swój bliski związek ze światłem Ninquli potrafią chodzić po wodzie. Spacer po wodzie możliwy jest tylko nocą i uwarunkowane jest to koniecznością wyzwolenia energii świetlnej. Do końca nie wiadomo skąd wzięła się owa zdolność jednak istnieje podejrzenie iż ma to związek z odbijaniem światła w gładkiej tafli wody. Ninquli mogą jedynie iść po wodzie jednak im większa prędkość ich kroków tym ich ciało mocniej się zanurza. Nie mogą po wodzie biegać!Po godzinie zmęczenie powoduje iż nie są w stanie wytworzyć odpowiedniej ilości energii i toną. System: Umiejętność umożliwia chodzenie po wodzie nocą przez okres nie dłuższy niż godzina.

Tarcza światła - Ninquli wykształcili w sobie zdolność do odbijania magicznych ataków za pomocą energii świetlnej. Proces polega na wytworzeniu wokół siebie tarczy dzięki której Ninquli jest w stanie odeprzeć większość ataków. Tarcza wytrzymuje tylko kilkadziesiąt sekund (6 tur) po czym znika i nie da się jej już przywołać w ciągu najbliższych 24 godzin. Wytworzenie tarczy tak samo jak emitowanie światła wymaga wiele energii dlatego Ninquli używają jej bardzo rzadko. System:Przez następne 5 tur obrażenia zadane magią są zmniejszone o połowę, a czary negatywne trwają połowę krócej. Po wykorzystaniu przez godzinę Ninquli otrzymuje karę -10 do wszystkich statystyk.

Teleportacja świetlna –Ninquli może teleportować się używając jako ścieżki światłą słońca. Odległość nie może być jednak większa niż 50 metrów, a oba miejsca muszą być oświetlone słońcem w chwili teleportacji. Ninquli aby dokonać teleportacji potrzebuje energii, którą zbiera przez chwilę łącząc dłonie (nie może w nich niczego trzymać). Wraz z nim przenosi się wszystko co w danej chwili dotyka jego skóry dlatego też Ninquli nie gubią w czasie teleportacji ubrań. Także po teleportacji Ninquli przez kwadrans jest zdezorientowany. System: Pozwala na teleportacje w dzień, na odległość 50 metrów. Zbieranie energii – 2 tury, sama teleportacja - 1 tura, co łącznie daje 3; po teleportacji przez 2 tury Ninquli otrzymuje -25 do zręczności.

Wady

Trucizna w żyłach - Najprostszym sposobem na zabicie Ninquli jest podanie mu do wypicia jego własnej krwi. Z tego względu rasa ta unika wszelakich czerwonych trunków. Wypicie trunku zawierającego od 1 kropli powoduje poważne osłabienie organizmu, powyżej 5 kropli następuje otwarcie się na ciele wszystkich otrzymanych niegdyś ran i śmierć na miejscu. System: wypicie trunku z ilością kropel do 5 powoduje - 15 do wszystkie cechy/kropla na 48h (czyli np po wypiciu 3 kropli Ninquli otrzymuje -45 do wszystkich cech na 48 godzin), powyżej pięciu kropel - śmierć.

Zależność od światła słonecznego - Ninquli są uzależnieni od światła słonecznego. Jeśli w ciągu dnia nie poddadzą się odpowiednio długo(2-3 godziny przy 0 zachmurzenia, lub 4-5 przy zachmurzeniu) jego działaniu, w nocy są osłabieni (-50% wszystkie cechy). Ponadto, jeśli Ninquli zamknąć w lochu to po 5 dniach bez światła słonecznego nie będzie się w stanie nawet sam poruszyć, a po 7 dniach umrze.

Niemożność ukrycia uczuć – Kiedy Ninquli targają silne emocje jego skóra zaczyna wydzielać światło. Gdy jest to radość, lub inne, szczególnie silne pozytywne uczucie, światło jest jasne i białe. Kiedy zaś targają nim uczucia negatywne, złość, lub nienawiść o niezwykle silnym natężeniu, z widm blizn powoli sączy się błękitne, sine, gęste światło. Nie jest ono o sile mogącej oślepić, tworzy jedynie lekki blask wokół ciała. W tej chwili Ninquli bezwiednie zużywa energię światła i męczy się nieco szybciej. Po około 20 minutach pobudzenia zaczyna odczuwać lekką senność. System: w czasie działania Ninquli otrzymuje -5 do wytrzymałości.

Brak odporności na krwotok - Energia świetlna Ninquli zbiera się w jego krwi. Dlatego też każda uroniona kropla krwi osłabia Ninquli i powoduje niezdolność do wykonywania jakichkolwiek czynności wymagających szczególnego wysiłku.(1 kropla – 1tura). Kiedy tylko pojawią się krwawiące rany głębokie lub uszkodzenie organów wewnętrznych i krwotok wewnętrzny umierają. By uniknąć sytuacji publicznego ujawnienia właściwości krwi oraz dla własnego bezpieczeństwa (by nie ranić sie i nie narażać na krwotok a tym samym osłabienie) Ninquli w zamyśle mając dobro innych istot, noszą przy sobie kryształowy pojemnik z własną krwią. (Podanie o przedmiot na pw do dowolnego MG)

Wygląd

  • Włosy: Zawsze białe niczym śnieg długość zależy od właściciela.
  • Oczy: Tęczówki srebrne - źrenice białe
  • Wzrost: Różny - nie jest to przecież rasa samo-rozmnażająca się...
  • Kolor skóry: Zawsze kredowobiała , nieopalająca się.
  • Uszy: W zależności z jakiej rasy wywodzi się osoba.
  • Znaki rozpoznawcze: Białe jakby otłuczone paznokcie i złoty kosmyk włosów na grzywce niedający się niczym zamaskować. Srebrne tęczówki i białe źrenice.

Rozkład AP

Mechaniczne

  • Siła - 3
  • Zręczność - 6
  • Szybkość - 6
  • Wytrzymałość - 3
  • Inteligencja - 7
  • Siła woli - 5

Wymagania mechaniczne - rasa tylko dla magów (poza czarnoksiężnikiem)

Fabularne

  • Siła 60
  • Zręczność 75
  • Szybkość - 75
  • Wytrzymałość - 60
  • Inteligencja - 75
  • Siła woli - 70

Poradnik

Jak grać rasą:

Chociaż Ninquli są rasą nieprzewidywalną i każdy z przedstawicieli jest inny to istnieją pewne wskazania jak konkretne charaktery w postaci Ninquli się zachowują. Na poniższym przykładzie przedstawione jest w jaki sposób powinni zachowywać się przedstawiciele tej rasy.

Przykładowa sytuacja:
Ninquli wędruje traktem. Słońce dopiero co schowało się za horyzont. Postać widzi bardzo słabo. Wszystko zlewa się w jedną całość a tylko jaśniejsze bądź ciemniejsze punkty pozostają widoczne. Ninquli korzystając ze swojego daru oświetla sobie drogę. Niebawem wstaje księżyc a jego pierwsze promienie oświetliły i tak emanującą światłem postać. Ciało Ninquli zaczyna emanować niebieskim światłem sączącym się z widm dawniejszych ran. Nagle zdaje się że widzi kogoś kto się właśnie przewraca zaledwie kilka metrów od siebie. Jest to młoda ludzka dziewczyna około wieku lat 20.
Chaotyczny dobry - Podchodzi i pyta się jak może pomóc lub czy odprowadzić ją gdzieś.
Chaotyczny neutralny - Najprawdopodobniej będzie czekał na pierwszy ruch dziewczyny. Nie można określić co dokładnie co uczyni. Być może stwierdzi że sama jest sobie winna i przejdzie obojętnie. Może również być tak że skomentuje sytuację lecz nie pomoże ale również nie zaszkodzi.
Neutralny Dobry - Najprawdopodobniej podejdzie i pomoże jednak może być tak że zapyta tylko czy nic się nie stało i pójdzie dalej. Prawdziwie Neutralny - Z całą pewnością przejdzie obok obojętnie. Ewentualnie może zareagować na konkretną prośbę 'pomóż mi' , 'odejdź'. Należy również pamiętać o słabości rasowej do złodziei oraz małych dzieci. Nigdy nie wystąpi bowiem sytuacja kiedy Ninquli zaatakowałby małe dziecko czy też mścił się na złodzieju.

Kilka zasad gry rasą:
- Ninquli to magowie którzy przeżyli własną śmierć. Maja w sobie dużo tajemniczości, czarnego poczucia humoru i sarkazmu. To nie są słodkie świecące elfiki.
- Ninquli są jak koty. Chodzą swoimi ścieżkami więc nie rób z nich cielaka którego wszędzie można zaprowadzić.
- To że rasa jest neutralna oznacza że jest neutralna. Nie wtrącją się w spory i kłótnie jeśli nie dotyczą ich rasy.
- Pamiętać należy że każdy z Ninquli ma swój kodeks dobra i zła. Ogólnie przyjęte schematy ich nie obchodzą.
- To że w większości przypadków są dobrzy nie oznacza że nie wyprostują poglądów komuś siłą. (czarem)
- Nie ganiają z własną krwią dla każdego. Ich zdolności i umiejętności to w większości tajemnica... i to ścisła tajemnica!
- Ninquli starają sie nie pić niczego co jest czerwone.
- Nie należy zapominać że prócz rasy ma się również klasę i podklasę oraz umiejętności z tym związane.

Rekrutacja

Sposób rekrutacji:
- przeczytać uważnie projekt
- napisać do pierwszego lepszego zalogowanego w grze Ninquli z pytaniem o rasę. Osoba zapytana kieruje chętnego do obecnego opiekuna rasy.
- napisać do opiekuna (chyba że przypadkiem była to osoba wymieniona wyżej)
- przeprowadzić sesję fabularną z matką rasy tudzież osobą przez nią do tego wyznaczoną.
- jeśli jest akceptacja opiekuna rasy należy napisać zakładki do profilu:

  • przemiana w Ninquli (liczy się oryginalność oraz pomysłowość oraz zgodność z projektem)
  • zakładka o świetliku (grafika + opis)

- jeśli zakładki również zostaną zaakceptowanie ojciec/matka rasy daje zgodę na złożenie podania na forum Kronik. Podanie takie powinno zawierać treść wyżej wymienionych zakładek rozwiniętą o życie przed śmiercią oraz życie po przemianie.
- Następnie MG i opiekun rasy zgadzają się bądź nie na przyznanie rasy.

      • oczywiście proszę pamiętać że na start konieczna jest zgodność klasy, charakteru i wiary.


Oficjalny regulamin rekrutacji do rasy premiowanej

Źródło „http://wiki.gildwars.pl/index.php?title=Ninquli”